17 weke

30 Julie 2012

Ek verlang 24 uur van die dag na my ma. As ons praat, oorval ek haar met vrae van hoe sy dit en dat gedoen het met ons, haar kinders. My bbm werk oortyd met baba-vrae wat kort-kort by my opkom.

Ek raak sommer hartseer (en deesdae is emosioneel my middelnaam) as ek dink aan die toekomstige en nuwe mammas wat nie ’n ma het om te bel of te sms, om te hoor hoe sy kinders-grootmaak getrotseer het nie.

Hoe nader die dag kom, hoe meer besef ek hoe groot die verantwoordelikheid is en dan voel ek nog soos ’n student wat 'n baie belangrike eksamen moet skryf waarvoor ek nie geleer het nie. Dit maak my paniekbevange.

Maar dan besef ek dat derduisende ma’s dit al gedoen het en ook dat my ma dit met 4 kinders góéd gedoen het. Iemand het eenkeer vir my ma gevra hoe sy 4 dogters groot gemaak het en haar antwoord was: “Jy doen dit maar, en vat elke dag soos dit kom.”

Ek het dus tot die volgende gevolgtrekking gekom. Ek sal soveel lees en raad vra soos ek kan en hopelik met moederlike instinkte (iewers baie diep binne my) en genade van bo, sal ek nes my ma, hierdie kind goed groot kry.